Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

De kom van Enkhuizen

Bron / Auteur: Klaas Koeman

Het kreupeltje omstreeks 1965
Het kreupeltje omstreeks 1965
Er werd al jaren over het verkeer in Enkhuizen gesproken. Een promenade in de Westerstraat, de grachten dempen, de Koepoort slopen, die rare knik in de Westerstraat bij de Westerkerk recht trekken. Het was allemaal al een keer voorgesteld. Eind jaren zestig wilde het stadsbestuur een totaal plan voor de hele stad. Het zou een einde moeten maken aan alle discussies over het verkeer, de winkels en de toevloed van toeristen. Het gerenommeerd Rotterdamse bureau Kuiper, de Ranitz, van der Ree en van Tol werd in de arm genomen om een zogenaamde ‘structuurschets’ te schrijven. De Kom van Enkhuizen werd de fraaie titel van het stuk.

Alsof er een bom ontplofte. In het plan werd ruim baan gemaakt voor de auto. Aan de oostelijk kant van de Westerstraat was nog een groot terrein beschikbaar, de oude tuin van Koolhaas, maar dat moest natuurlijk met een autoweg ontsloten worden. De Molenweg kon wel verbonden worden met de nieuwe Dreef door een doorbraak door de Vest en een brug. Maar ook de verbinding met de nieuwe jachthaven, het Zuiderzeemuseum en het stadhuis was veel te nauw. Er moest dus een brede weg komen van het Zuiderkerkplein over de Zuiderhavendijk. Die kleine pandjes op hetKreupeltje moesten gesloopt worden. Mocht men dat zonde vinden dan konden de huisjes wel naar het Zuiderzeemuseum. Op deze manier werden er overal in de stad doorbraken, wegverbredingen en nieuwe parkeerplaatsen geplant.

Oud Enkhuizen was al in een vroeg stadium gewaarschuwd door de heer van Strien. Hij woonde aan het wethouder de Vosplein. Het bestuur verklaarde de grootst mogelijke moeite te hebben met de inhoud van het structuurplan. De vereniging zocht steun, en kreeg die, bij allerlei landelijke monumentenorganisaties. In een gesprek met het gemeentebestuur, in september 1971, kreeg Oud Enkhuizen de wind van voren.

Burgemeester de Zeeuw verklaarde diep gegriefd te zijn over het optreden van Oud Enkhuizen. Terwijl B en W zo monumentenvriendelijk waren. Ze hadden zelfs recentelijk besloten 'dat houten monster in de Westerstraat' (zo karakteriseerde de burgemeester de Westertoren) te laten restaureren. De burgemeester was zo verbolgen omdat hij na de actie van Oud Enkhuizen de ene na de andere organisatie op bezoek had gekregen. Oud Enkhuizen is door deze gramschap van De Zeeuw niet ondersteboven gevallen. Uiteindelijk was het de burgemeester die bakzeil moest halen. Binnen twee jaar moest er een nieuw plan geschreven worden. De Kom van Enkhuizen verdween in een hele diepe bureaula.

Overig Nieuws

Bekijk oude berichten in het nieuwsarchief »
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube