Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Protest van huisvrouwen

Protest van huisvrouwen
Het bleef na de oorlog zeuren met het gas in de stad en de omgeving. De Enkhuizer gasfabriek was verouderd en door de oorlog was er van onderhoud ook niet veel gekomen. Het was ook moeilijk om aan kolen te komen. De mijnen in Limburg werkten op volle kracht, maar ze konden niet aan de vraag van de industrie, de spoorwegen en de vele huishoudens voldoen. En als er al kolen geleverd werden dan waren ze ook nog eens van slechte kwaliteit.

Vooral de Amerikaanse kolen waren berucht. In juni '47 was er een protestbijeenkomst geweest van 200 huisvrouwen uit Lutjebroek en Grootebroek. Voor de duidelijkheid: de Enkhuizer gasfabriek leverde niet alleen aan de Enkhuizer huishoudens gas, maar moest ook de hele Streek van de brandstof voorzien.

Rekeningen

De huisvrouwen waren het meer dan zat, de druk was veel te laag en het gas brandde slecht. Het was bijna onmogelijk een warme maaltijd te bereiden. De vrouwen dreigden de rekeningen niet meer te betalen. Zelfs de burgemeesters gingen zich ermee bemoeien. Maar de Enkhuizer burgemeester Haspels kon zijn collega’s weinig bieden. Zelfs een extra rantsoen petroleumbonnen zat er niet in. En geld voor de Hoornse oplossing was er niet: Hoorn kocht eens in de paar weken een wagonlading vloeibaar propaangas en mengde dat met het stadsgas. Het brandde prima, maar het was natuurlijk wel duur.

Hoogovens

Vanaf september 1947 ging het wat beter doordat er kolen uit Duitsland kwamen, maar de problemen werden pas echt opgelost toen Enkhuizen, in navolging van Hoorn, gas ging afnemen van de Hoogovens. Het tekort aan gas was niet het enige probleem met de nutsvoorzieningen: de zomer van 1947 was zo snikheet dat er ook nog eens een tekort aan water in de stad was. Soms viel de druk compleet weg. Ook dat had met achterstallig onderhoud te maken. Het werd allemaal wel opgelost, maar soms leek het wel of er geen einde kwam aan de gevolgen van de oorlog. Hoewel er ook hoopgevende signalen waren. De Noord Hollandse Courant wist te melden dat er in Hoorn iemand was uitgleden over een bananenschil, dat betekende dat er hier en daar weer bananen te koop waren.

Kokosnoot?

En in Enkhuizen? De krant schreef dat er in het Plantsoen een mus nestelde in een ’verse’ kokosnoot. Ook die moest ergens vandaan gekomen zijn. En in juli kon het distributiekantoor melden dat walvisvlees zonder bonnen te koop was, maar of dat nu zo’n succes was.....

Veel Enkhuizers zullen met enig genoegen de berichten van de economische controle dienst gelezen hebben. Zwarthandelaren werden gehaat en fel vervolgd. Slager Jan H. B. kocht op de Purmerender markt zonder bonnen een herenkostuum en zeven dames directoires (!), hij werd betrapt en moest voorkomen. Zijn advocaat pleitte hartstochtelijk voor zijn cliënt. De boete was geen punt, maar kon de rechter alsjeblieft afzien van de beurtverklaring van de directoirs? Zijn client had een groot gezin en was nog nooit betrapt op zwarte handel. De rechter was onverbiddelijk met zijn vonnis. En de directoirs werden in beslag genomen.

Overig Nieuws

Bekijk oude berichten in het nieuwsarchief »
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube