Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Veerboot in 1953 ingezet als drijvend hospitaal

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
De veerboot W.F. van der Wijck als hospitaalschip bij de overstromingsramp in Zeeland.
De veerboot W.F. van der Wijck als hospitaalschip bij de overstromingsramp in Zeeland.
In de loop van zondag 1 februari 1953 werd al duidelijk dat het helemaal mis was in Zeeland. Van uur tot uur werden de tijdingen uit Zeeland somberder en somberder. Hele gebieden waren onbereikbaar. Alleen een enkele radioamateur kon de buitenwereld nog bereiken. De berichten die ze verzonden deden het ergste vrezen.

Pas toen verslaggevers als Herman Felderhof, Jan de Troye of Arie Kleywegt hun huiveringwekkende verslagen de ether instuurden, werd de volle ernst van de situatie duidelijk. De felle noordwesterstorm had samen met de springvloed een watersnoodramp zonder weerga ' veroorzaakt.

Diezelfde middag kwamen de eerste Enkhuizers al bij elkaar om te overleggen wat er te doen stond. Het Rode Kruis begon samen met de padvinderij een inzamelingsactie. Kleding, linnengoed en dekens waren er nodig.

Dinsdagmiddag al vertrokken de eerste zes vrachtwagens met hulpgoederen uit Enkhuizen. Geld werd ook ingezameld. Maandagmiddag stond de teller al op 18.000 gulden. Sluis en Groot alleen al schonk direct 10.000 gulden. Dinsdag was er 30.000 gulden.

De hele week kwam in het teken van de ramp te staan. De katholieke jongensschool zamelde geld in, net zoals de Handelsavondschool en de Brómfietsclub. De toneelgroep Plan Zuid stelde haar decorfonds ter beschikking. De papierfabriek besloot het salaris van een dag werken mar het Nationaal Rampenfonds te sturen. Het UW zou een gezellige middag voor de oudjes organiseren, maar besloot het geld aan het noodfonds te schenken. Het Enkhuizer Mannenkoor gaf zaterdag 7 februari een concert, het geld ging natuurlijk naar het noodfonds.

Er gingen ook Enkhuizers naar Zeeland. Al in de nacht van zondag op maandag vertrokken Enkhuizer veehouders die kant op om zo veel mogelijk vee in veiligheid te brengen, ko'n honderd runderen verzorgden ze totdat de dieren weef opgehaald werden. Anderen vertrokken met vrachtwagens om in het rampgebied te gaan helpen.

Op maandagmiddag voer de Enkhuizer vissersvloot uit. Toevallig voeren ze gelijk op met de vloot uit Staveren. De vissers hadden gehoopt dat ze mensen zouden gaan redden. Maar de zestien schepen werden ingezet voor transportdiensten. Het was veel te gevaarlijk voor ze om over het overstroomde te land te varen. Dat moesten ze overlaten aan de mensen met de sloepen en de vletten. Een week later kwamen mannen als E. Volgers, Sw. en D. Lub, K. v.d. Molen, J. Edelenbosch, E. Klaassen, om er een paar te noemen, weer terug. Moe en toch een beetje teleurgesteld. 'Maar', zo schreef de krant, 'ze waren zich (nog) niet bewust welk belangrijk werk zij hebben verricht'.

Woensdagnacht om 3 uur kreeg het Rode Kruis bericht dat de veerboot Ms. W.F. van der Wyck zo snel mogelijk moest worden ingericht als hospitaalschip en naar Dordrecht moest vertrekken. Onmiddellijk kwamen alle vrijwilligers in actie. Personeel van Gemeentewerken en van een aantal aannemersbedrijven haalde het schip leeg. Een andere groep vertrok naar Hoorn om daar bij het Rode Kruisdepot bedden op te halen. De Van der Wyck werd uitgerust met zeventig ziekenhuisbedden, wiegjes en kinderwagens. Alle 42 Rode Kruis-vrijwilligers, dr. Van der Heide en een aantal verpleegsters stapten bij de veerdienstbemanning aan boord. De gepensioneerde weeshuisvader Hage ging mee als kok. Hij was wel gewend voor grotere groepen te koken. Binnen twaalf uur was het schip vertrekklaar. Het schip was inderdaad een drijvend hospitaal geworden. Aan boord werden uiteindelijk 70 zieke evacué's verpleegd.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube