Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Emigranten mijmeren over hun Enkhuizen

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Klaas Koeman

Op oudejaarsavond gaan onze gedachten
Heel even terug naar hetgeen is geweest;
Je zoekt naar herinne ringen en je haalt dan
't Verleden een ogenblik weer voor de geest.


We zien dan weer voor ons bekende gezichten
Van hen die vertrokken naar onbekend land;
We voelen toch, ondanks de scheiding door zeeën,
Op oudejaarsavond een bindende band.
We zien Gerrit Harlaar nog gaan met z'n wagen
Met borstels en boenders, op z'n daag'lijkse tocht;
En Jan Stavenuiter die elke dag omriep
Dat hij zes pond schol voor een gulden verkocht.

Wie van ons is „Radio Visser" vergeten?
De Valentyns? - 't waren er drie in getal -;
Broer Anton was immers een groot rekenwonder
Hij was in de volksmond 'd' Enkhuizer Pascal.

W' herinneren ons Jaap de Graaff, stoere kerel,
Die als typograaf op de Dijk werkzaam was;
Op oudejaarsavond gaan ook hun gedachten
Aan Kuiper, aan Rienderhof, Oteman, Sas.

Op oudejaarsavond gaan ook hun gedachten
T'rug naar die vertrouwde gezellige sfeer;
Naar 't oude Enkhuizen, familie en vrienden,
Ook zij denken nu aan de tijd van weleer.

En onze gedachten die kruisen elkander,
't Is of je elkaar weer heel even ontmoet;
Gescheiden, maar toch in de geest nog verbonden,
Klinkt over en weer een recht hart'lijke groet.

De Nieuw Enkhuizer Courant publiceerde dit vers van Jo Boogaard in het oudejaarsnummer van 1951. De genoemde Enkhuizers waren emigranten die hun geluk in den vreemde gezocht hadden. Er zal in menig huisgezin een traantje weggepinkt zijn. Emigreren betekende toen nog een definitief afscheid.

De Holland Amerika Lijn organiseerde wel de zo genaamde Sinterklaasreizen, maar die waren voor de meeste emigranten onbetaalbaar. En niemand kon er nog van dromen dat vele jaren later een vliegreis ook mogelijk zou zijn.

Hoeveel Enkhuizers geëmigreerd zijn is niet duidelijk. Pas in 1954 vinden we de emigranten als een aparte groep in de statistieken terug. Enkhuizen telde in dat jaar 10.682 inwoners. Dat was vergeleken met het jaar daarvoor een vermindering van 63 personen. Van die 63 waren er dertig emigranten. Het merendeel (22) was naar Canada verhuisd. Anderen vertrokken naar de VS (1), Australië (4), Zuid-Afrika (2) en Israël (1). Een jaar later vertrokken er veertig Enkhuizers naar het buitenland;

De arbeidsbureaus gaven voorlichting over het leven aan de andere kant van de aardbol. De heer Sloof van het Arbeidsbureau in Alkmaar verzorgde 1951 in de Kolfbaan een avond over het leven in Australië. In zijn voordracht voor de pauze ging hij in op de levenswijze van de Australiërs. Het levenspeil lag daar hoger, vertelde hij, er was voldoende werk, er waren sociale voorzieningen' en na een paar jaar kon iedereen een eigen bedrijf beginnen. De Australiërs hadden een paar slechte gewoontes. Bier drinken en gokken noemde de heer Sloof met name. En men at wel veel vlees en groente, maar er waren weinig aardappelen!

Voor de christelijke emigranten zal zeker als nadeel gegolden hebben dat er geen bijzonder onderwijs was. Na de pauze waren er twee films, waarna de voorlichter een aantal vragen beantwoordde. Het was duidelijk niet de bedoeling om propaganda te bedrijven. En vertelde de voorlichter, de staat gaf subsidie als je besloot te emigreren. Ze betaalde een gedeelte van de reiskosten. Van de heenreis wel te verstaan.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube