Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

De barre winter van 1963 (1)

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Klaas Koeman

De weg naar Oosterdijk wordt sneeuwvrij gemaakt. Links de huizen van Plan Noord
De weg naar Oosterdijk wordt sneeuwvrij gemaakt. Links de huizen van Plan Noord
Ze konden nu ook meepraten met de verhalen over strenge winters van vroeger, de Henkuzers die die van 1963 hadden meegemaakt. Zij konden ze zelfs nog sterker vertellen. Auto's op het ijs? Hele snelwegen lagen er over het IJsselmeer. Het IJsselmeer bevroren? Zij zagen dat de Noordzee bevroren was. 1963, dat was nog eens een winter!

Tijdens de kerstdagen in 1962 was het IJsselmeer al dichtgevroren. En op Nieuwjaarsdag was het gaan stormen. Windkracht 8 meldde het KNMI. De sneeuw stoof over het land. 'Bar begin in Noord-Holland', kopte het Noordhollands Dagblad in zijn eerste krant van 1963.

De treinverbinding tussen Enkhuizen en Amsterdam was urenlang gestremd, omdat de trein zoveel sneeuw onder de die omhoog gedrukt was en ontspoorde. De zeventien passagiers konden in Oosthuizen weer wat op verhaal komen, daarna moesten ze met de bus verder.

Die reizigers hadden nog geluk. De Naco meldde dat talloze busverbindingen uit de dienstregeling genomen waren. De weg tussen Hoorn en Medemblik was voor alle verkeer gesloten. De weg bij Oosterdijk was onbegaanbaar. Pas na een week slaagde men er in die weg weer vrij te maken. Twee bulldozers waren er nodig geweest om de twee meter hoge sneeuw-duinen op te ruimen. De boeren op het platteland kwamen in de problemen. Hun melk kon niet meer opgehaald worden.

Ook in de stad was de situatie zorgwekkend. De burgemeester deed zelfs een beroep op de bevolking om de straten sneeuwvrij te houden. 'Het Winterweer van de laatste dagen schept ten aanzien van de sneeuwbestrijding vele moeilijkheden. Van gemeentewege zal getracht worden, zo goed en zo kwaad als dat gaat, de wegen begaanbaar te houden'.

Eendrachtig

'Ik doe bij deze echter een dringend beroep op de burgerij om eendrachtig mee te helpen de trottoirs langs de huizen sneeuwvrij te maken, zodat voetgangers en vooral bejaarde stadgenoten de gelegenheid wordt geboden zich zonder al te groot risico langs de weg te begeven.

Ik ben er van overtuigd dat dit beroep op uw burgerzin allerwegen weerklank zal vinden, zonder dat van gemeentewege, aan de hand van de politieverordening, dwingende voorschriften moeten worden opgelegd. Voor uw medewerking zeg ik u reeds bij voorbaat dank. De burgemeester, A. Admiraal'.

Hier was het gezag aan het woord. Met een zachte handschoen werd de burgerij gevraagd de stoep schoon te vegen. Maar daaronder stak de keiharde vuist van de politieverordening. Die stoepen moesten schoon! Overigens leidde dit weer tot een ander probleem. De ijverige burgers veegden de sneeuw tot grote hopen op de weg'. Daardoor konden de auto's niet meer langs de stoep parkeren en parkeerden ze zo ongeveer midden op de weg. De straten in de stad werden nu zo smal dat er geen auto meer door kon.

Allerlei manifestaties konden door het koude weer geen doorgang vinden. Een wandeltocht j voor de aktie 'Open het Dorp' kon niet doorgaan. En het studentencentrum de Drommedaris moest zijn deuren sluiten. Het was zo koud in het gebouw dat er in de weekends niet meer geslapen kon worden. Ook de tentoonstelling van Jaap Hoffmann kon zodoende niet meer bezocht worden.

Ondanks de felle vorst slaagde een meisje erin op de Driebanen door het ijs te zakken. Het liep gelukkig goed af. Men was vergeten dat het badhuis het warme badwater op de gracht loosde. Het was het enige wak in de hele stad.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube