Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Lachen? Liever niet tijdens de Stille Omgang

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Klaas Koeman

Het affiche dat in 1955 in het portaal van de kerk hing
Het affiche dat in 1955 in het portaal van de kerk hing
Voor de deelnemers was de Stille Omgang een echte pelgrimstocht waar ze met grote ernst en toewijding aan deelnamen. De tocht werd elk jaar, vaak het derde weekend van maart, gehouden. Er ging dan een grote delegatie met een extra trein naar Amsterdam.

De pelgrims vertrokken op zaterdagavond tegen 11 uur. Tijdens de treinreis werd er gebeden en gezongen. Voor wie de Weesgegroetjes en de Onze Vaders werden gebeden en welke liederen er gezongen werden stond van te voren vast. De deelnemers kregen een programma en er waren voorbidders in de trein.

Elk jaar werd er een algemene intentie bepaald. Zo bad men in maart 1940 voor de vrede. In 1946 bad men voor de wederopbouw van Nederland, in 1960 waren de gebeden voor de wereldleiders, in het bijzonder voor degene die 'ons alle bekend was als de goddeloze': de Koude Oorlog woedde volop. Zes jaar later bad men voor een wel heel actueel probleem in de kerken, de intentie was voor de kerkelijk leiders. 'Dat de Heilige Geest de kerk helderheid en werkelijkheidszin moge geven inzake vragen van het gemengde huwelijk en de geboortemoraal'.

De pelgrims kwamen om middernacht in Amsterdam aan. Men ging daar eerst naar de kerk. Van te voren was geregeld in welke kerk de West-Friese katholieken de mis konden bijwonen. Daarna begon men aan de Stille Omgang. De route van de tocht was en is een rondje door het hart van Amsterdam: Spui, Kalverstraat, Dam, Nieuwedijk, Prins Hendrikkade, Warmoesstraat, Nes dan weer naar de Kalverstraat, de Wijde Kapelsteeg, Rokin en de Enge Kapelsteeg en via de Kalverstraat weer terug naar het beginpunt op het Spui.

Al met al werd er ruim een uur gelopen, uiteraard werd de tocht zwijgend en biddend volbracht. Op sommige punten werd stilgestaan om een apart gebed te bidden. Zo werd er vanaf 1948 bij het monument op de Dam gebeden voor de oorlogsslachtoffers. Na de tocht ging men weer terug naar de kerk om weer een mis te vieren.

Een aantal jaren was er in Amsterdam een ontbijt geregeld. Op die manier kon men geestelijk en lichamelijk gesterkt met de speciale trein van 6 uur naar West-Friesland terugkeren. In de eerste jaren zorgde Meyknecht in die Port van Cleve voor een ontbijt. Men kon dan zo doorlopen naar de mis in de eigen kerk in de Westerstraat. In die jaren organiseerde enthousiaste pastoor Van Baaren ook's avonds nog een aparte viering waarin alle deelnemers verwacht werden.

De Stille Omgang werd voor het eerst weer gelopen in 1881, nadat zij eeuwen verboden was geweest. Het werd een enorm succes. Tienduizenden katholieke mannen trokken elk jaar naar de hoofdstad om de tocht mee te lopen. Er werden plaatselijke comités opgericht om de zaak in goede banen te leiden. In 1923 richtte de populaire meester Fluitman, hoofd van de katholieke jongensschool, het Genootschap van de Stille Omgang op. Tot 1966 organiseerde zij elk jaar de Enkhuizer deelname aan de omgang. De extra trein werd gehuurd, het geld voor de kaartjes werd ingezameld en het programma werd voorbereid. Er werden elk jaar aanwijzingen gegeven. Er mocht niet gerookt worden, dat offer moesten de deelnemers brengen.

Er waren ook klachten dat er op de terugreis gelachen en geslapen werd. Dat past niet: het was een pelgrimage, geen dagje uit. Tot 1966 heeft het genootschap de reis naar Amsterdam georganiseerd. Daarna kwam de klad erin. De enkele pelgrim die nu nog gaat regelt zijn reis zelf.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube