Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Bouwpastoor Van Baaren ging als het moest door roeien en ruiten

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Klaas Koeman

Westerstraat . Haan voor de kerktoren St. Franciscus Xaverius en pastoor van Baaren
Westerstraat . Haan voor de kerktoren St. Franciscus Xaverius en pastoor van Baaren
De kruisplaatsing op de nieuwe toren van de katholieke St. Franciscus Xaveriuskerk haalde op zaterdag 11 januari 1930 de Enkhuizer Courant. Bij het artikel stond een foto van de trotse pastoor Van Baaren.

De krant schreef vol bewondering over deze pastoor. Hij had zijn ideaal verwezenlijkt. In 1905 was men met de bouw van de nieuwe kerk begonnen en onder zijn leiding was deze voltooid en voorzien van een toren. In december 1929 waren de klokken in de toren gehangen en op Kerstnacht werden ze geluid. Voor het eerst sinds 1572 klonken er weer Roomse klokken over de stad.

Van Baaren (1878-1960) was een echte bouwpastoor. Hij was nog maar een jaar in Enkhuizen of hij liet er een nieuw bejaardentehuis bouwen. De bejaarden woonden in het oude katholieke weeshuis en een paar aangepaste woonhuisjes. Dat hele complex werd gesloopt en er werd een groot gebouw neergezet. De architect was dezelfde als die de toren had ontworpen: N. Molenaar uit Den Haag. In 1926 werd het nieuwe bejaardentehuis in gebruik genomen. In 1976 werd het gesloopt om plaats te maken voor het huidige St. Nicolaaspension.

Afgekeurd
Ook in 1926 werden de lokalen van de R.K.-meisjesschool door de inspectrice voor volksgezondheid (en kinderhygiëne en tbc-bestrijding) afgekeurd. De lokalen waren gevestigd in het St. Pancrasgesticht, het klooster op de hoek van de Westerstraat en de Doelenstraat. De schoolstrijd was inmiddels gestreden en de gemeenteraad keurde zonder veel problemen een krediet goed voor de bouw van een nieuwe meisjesschool.

Er was op de hoek van de Doelenstraat en de Harpstraat een brood- en koekwinkeltje
waar de weduwe Mous haar nering had. Het pandje werd aangekocht door het kerkbestuur. Van Baaren huurde zijn architect N. Molenaar weer in en in september 1927 kon na het vieren van twee missen - één voor de leerlingen en leerkrachten en één voor genodigden - de school in gebruik genomen worden. Het schoolplein was een beetje klein voor de 140 leerlingen. Dat probleem werd opgelost. In de pauzes werd een verkeersbord in de grond gestoken dat alle verkeer verbood. De meisjes konden nu op straat spelen.

Al sinds 1905 was er een katholieke jongensschool in Enkhuizen. Er werd lesgegeven in een oud schoolgebouwtje in de Doelenstaat. De inspecteur keurde ook dit gebouw af. Het leek volgens hem meer op een gevangenis. Voor het laatst kon Van Baaren zijn vriend Molenaar een opdracht geven. Helemaal lekker liep de samenwerking deze keer niet. 'Eerlijk gezegd vind ik die gevel afschuwelyk lelyk, niet alleen op zich zelf, maar vooral ook beschouwd in relatie tot het Gesticht en Meisjesschool...', schreef de pastoor uiterst tactvol. De school werd op 8 september 1930 met de gebruikelijke vieringen geopend. Vijftig jaar zou het gebouw dienst doen, daarna werd het gesloopt.

De daadkracht en het doorzettingsvermogen van de pastoor had ook een keerzijde. Nog jaren na het vertrek van Van Baaren - in 1933 vertrok hij naar Den Haag - ging de parochie gebukt onder de zware schulden die door zijn projecten waren ontstaan. En zijn opvolger pastoor Jongmans kwam regelmatig ex-parochianen tegen die zo door Van Baaren beledigd en geschoffeerd waren, dat ze niets meer met de kerk te maken wilden hebben. Pastoor Van Baaren had inderdaad een groot doorzettingsvermogen. Als het moest, ging hij door roeien en ruiten.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube