Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Bijna was het stadhuis ontploft

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Klaas Koeman

Links de directeur van de visafslag en commandant van de brandweer J. Poorta. Rechts de vishandelaar Willem Hansen.
Links de directeur van de visafslag en commandant van de brandweer J. Poorta. Rechts de vishandelaar Willem Hansen.
Met grote regelmaat voerde de brandweer in Enkhuizen preventieve controles uit. Tijdens elke vergadering van de brandraad werd er verslag gedaan van het bezoek aan een instelling of een bedrijf. Soms leverde dat onthutsende verhalen op. In het Snouck van Loosenziekenhuis waren er vijf zogenaamde snelblussers.

Ze deden het alle vijf niet. Dat maakte niet zoveel uit, het personeel had toch geen idee hoe die dingen werkten. Een boze brief aan het bestuur van het ziekenhuis leverde niets op. De bestuursleden toonden weinig interesse.

Het gemeentebestuur schrok wel toen ze op de vingers getikt werd. De garage van de gemeentereiniging bleek zeer brandgevaarlijk. 'De garage spot met alles wat met verordeningen en brandveiligheid te maken heeft', stond er letterlijk in het rapport.

Er werden nieuwe voorschriften op gesteld en in de loop van het jaar werden alle garages in de stad gecontroleerd. Vooral de tankinstallaties bleken gevaar lijk. Enkhuizen was duidelijk nog niet klaar voor het autotijdperk. Overigens kreeg de stadsreiniging een nieuwe garage.

In november werd de sigarenfabriek West-Frisia gecontroleerd. Het bedrijf was van wethouder Piet Rodenburg. Het was er rommelig, vlak bij de kachel stonden allerlei brandbare spullen. Ook hier uitte de brandweer forse kritiek.

In ernstige gevallen kon de brandweer de politie inschakelen. De uitbater van de Doelen had de stoelen in zijn zaal zo opgesteld dat het publiek bij brand nauwelijks weg kon komen. De deuren naar de tuin waren door allerlei overtollige meubelen geblokkeerd. De brandraad reageerde unaniem. 'De volgende keer waarschuwen we de politie en laten we de zaal ontruimen', besloten de brandweerlieden.

In december greep commandant Poorta hoogst persoonlijk in. Hij liet een feestelijk versierde maar brandgevaarlijke etalage ontruimen.

De brandweer had veel werk aan de hooibergen in en om de stad. Er werden zelfs nieuwe hooistekers gekocht waarmee de temperatuur diep in een hooiberg gemeten kon worden. Hooi moest goed droog opgeslagen worden, anders kon het gaan broeien. Als er dan zuurstof bij kwam vloog de hooiberg, altijd midden in een stolpboerderij, in brand.

Wegsteken
Elke winter gingen er op deze manier een aantal West-Friese stolpboerderijen verloren. Als de brandweer constateerde dat' een hooiberg broeide was er maar één oplossing. Het hooi wegsteken en op het erf uit elkaar trekken.

Soms hielden de brandweerlieden hun hart vast. Op de tuin van Koolhaas was iemand een hoop afval aan het verbranden. Op zich niet erg, maar midden in een storm? In ieder geval heeft de brandweer er een einde aan gemaakt.

En wat te denken van de keer dat het stadhuis bijna ontploft was. De conciërge kreeg op een gegeven moment de deur van de brandraadkamer niet open. Samen met een smid forceerde hij de deur en zag tot zijn schrik dat de kachel fel stond té branden terwijl er een gaskraan open stond. De hele kamer stond al vol gas. Als de conciërge iets later was gekomen was een forse explosie en een felle brand onafwendbaar geweest.

Maar de boog was niet altijd gespannen. In mei hield de brandweer weer een oefening. Deze keer stond er een echte juffrouw te gillen in de dakgoot, met hoedje en jurk. Ze had alleen wonderlijk behaarde kuiten, schreef de Enkhuizer Courant. Het 'slachtoffer' zal in de nabespreking in de Oranjezaal zeker de held (in) van de avond geweest zijn.

Een mooi feest was het jubileum van commandant Poorta geweest. Hij was 12,5 jaar bij de brandweer. Het werd op gepaste wijze gevierd.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube