Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

De eerste Enkhuizer padvinderstroep

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: joon kornalijnslijper

De Otters 1923 vlnr: H. Dade, J. Veen, T le Coultre, F. Frese, U. Oly, W. Bielsma Zittend: G.F. Dekker, G.A. Dekker P. de Wolf, U. Bais
De Otters 1923 vlnr: H. Dade, J. Veen, T le Coultre, F. Frese, U. Oly, W. Bielsma Zittend: G.F. Dekker, G.A. Dekker P. de Wolf, U. Bais
Padvinders staan erom bekend dat ze het in de vrije natuur wel een tijdje kunnen uitzingen. Toch stierf de eerste Enkhuizer padvinderstroep, opgericht in 1912, een vroege dood. Na 1917 werd het stil. In 1923 blies journalist Piet Honijk de scouting nieuw leven in.

Jarenlang verkeerden de leden van de scoutinggroep Mercury in de veronderstelling dat 1923 hun 'geboortejaar' was. Vanaf dat moment was de groep immers ook ingeschreven als afdeling van De Nederlandse Padvinders. Niet voor niets werd in 1998 het 75-jarig bestaan gevierd. Bij het samenstellen van het jubileumboek 'Speuren naar sporen' deden samenstellers Klaas Kok en Joon Kornalijnslijper echter een opzienbarende vondst: een prentbriefkaart van een padvinderstroep die al in 1913 was afgestempeld. Rara, hoe kon dat?

In het Scoutingmuseum in Baarn vonden ze het antwoord. Op 18 mei 1912 kwam de heer Melenkamp, de secretaris van de Nederlandsche Padvinders Organisatie, naar Enkhuizen. Hij wilde onderzoeken of hier voldoende animo was voor een afdeling van de NPO. Zijn bezoek bleef niet onopgemerkt, want op zijn auto wapperde fier de NPO-vlag.

Op 15 juni van dat jaar werd in de Nutszaal een voorlichtingsavond met lichtbeelden gehouden om op die manier leden te werven. Kennelijk was Melenkamp een enthousiasmerend spreker, want in het blad De Padvinder van 22 juni 1912 wordt melding gemaakt van de oprichting van de Enkhuizer afdeling. Het voorlopig comité werd gevormd door H. Anholt, J.H. Snel, N. Hofkamp, A.W. Korswagen en C. Marien. Het comité werd verder ondersteund door de dominees Gramberg en Van der Hoeven en de heer Schuitemaker, het hoofd van de christelijke school.

Op de eerste groepsfoto staan twintig jongens in de leeftijd van 13 tot 16 jaar. De meesten zaten op de HBS. Niet verwonderlijk, want padvinderij was in de beginjaren een elitaire club in Nederland, waar kinderen van middenstanders en uit de hogere sociale klasse lid van werden. Van zeventien van hen is in de loop der jaren de naam achterhaald. Of de latere heroprichter en hopman Piet Honijk ook deel uitmaakte van de troep, is niet bekend. Wel zat hij in 1912 op de HBS.

Die eerste foto is meteen een staatsieportret. De scouts zijn in vol ornaat, compleet met verkennersstok en sommigen met een lasso die diagonaal over de schouder wordt meegedragen. Het NPO-insigne is duidelijk zichtbaar op de uniformen.

In september haalt de padvinderstroep opnieuw de Enkhuizer Courant: 'De eerste installatie van padvinders zal alhier plaatsvinden op zaterdag 21 september in het gebouw van de oude school, achter het kantoor van de gemeente architect'. De Padvinder meldt op 5 oktober dat 36 leden zijn geïnstalleerd en dat voorzitter Anholt en burgemeester Hoytema van Konijnburg de jongens hebben toegesproken.

De eerste jaren is de troep erg actief. Zo staat in De Padvinder van 9 augustus 1913 te lezen dat de Enkhuizer padvinders op dat moment kamperen bij Bergen aan Zee. 'Andere padvinders die lust hebben hen te bezoeken, zullen zeer welkom zijn', aldus het blad. Want verbroedering, daar draaide het allemaal om.

Maar na een tijdje lijkt het nieuwtje er vanaf. Na 1915 laat alleen voorzitter Anholt nog als correspondent van zich horen. Er wordt niet meer gerept over leden. Vanaf 1917 wordt het stil rond de padvinders in Enkhuizen, vermoedelijk ook doordat veel leiders gemobiliseerd werden vanwege de Eerste Wereldoorlog. Gelukkig is die stilte van korte duur. In 1923 is de padvinderij terug in Enkhuizen en ditmaal is het een blijvertje.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube