Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Industriële revolutie op een oud tegeltableau

Bron / Auteur: Klaas Koeman

Industriële revolutie op een oud tegeltableau
In de allernieuwste straat van Enkhuizen, de Ridderstraat, een zijstraat van de Paktuinen, hangt sinds kort een fraai tegeltableau, met de jaartallen 1906 -1931, enkele afbeeldingen van gebouwen en de tekst “ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan, aangeboden door het personeel”.

Het tableau herinnert aan het bedrijf Van der Spruijt BV, een groot bedrijf dat tot 1995 verpakkingsmateriaal vervaardigde en over de hele wereld verkocht. Het was een echt Enkhuizers bedrijf. Hoewel? De stichter Dirk van der Spruijt (1870-1957) was een Grootebroeker, maar hij trouwde met de Enkhuizerse Trijntje Rienderhoff en vanaf dat moment woonde Dirk van der Spruijt in Enkhuizen. Hij hoort thuis in het rijtje mannen als Korff, Schild, Stapel, Emmerling, Roozendaal, Sluis en Groot. Allemaal ondernemers die in de eerste jaren van de twintigste eeuw bijna voor een industriële revolutie in Enkhuizen zorgden. Veel van die bedrijven kregen een harde klap in de jaren dertig maar de papierwaren fabriek van der Spruijt overleefde die periode. Op het tableau is de ontwikkeling van het bedrijf goed te volgen.

Zakjes


Linksboven het begin in 1898. In de kelder van het woonhuis aan het Venedie (bijna naast Die Port van Cleve) begon van der Spruijt met één werknemer, Barend Hart, die hier de zakjes plakte waarmee Dirk van der Spruijt de boer op ging. Na vier jaar kon het bedrijf uitbreiden.

In 1902 werd het pand linksonder betrokken, een pakhuisje aan de Nieuwstraat. Dat duurde niet lang, al in 1904 verhuisde het bedrijf naar ’t Zand. Dat pand staat rechtsboven op de plaquette afgebeeld. Maar daar groeide het bedrijf ook al snel uit. In 1906 werd grond gekocht in de Paktuinen en werd de eerste nieuwbouw gerealiseerd. Dat eerste gebouw staat rechtsonder. Daar groeide de Van der Spruijt Verpakkingen BV uit tot het grote bedrijf dat trots midden op de plaquette staat afgebeeld. Ook het oude gebouw links, het West Indisch Pakhuis, werd bij de bedrijfsvoering betrokken.

In de periode na de Tweede Wereldoorlog werd dat gebouw erg onpraktisch en stond het de uitbreidingsplannen letterlijk en figuurlijk in de weg. Slopen kon niet vanwege de monumentale waarde. In 1969 werd besloten het pand weg te geven. Het Zuiderzeemuseum kreeg het pand cadeau en heeft het op de Wierdijk herbouwd. In 1995 viel het doek voor het bedrijf. Het grote complex met fabriekshallen en kantoren kwam leeg te staan. In 2007 werd het gesloopt om plaats te maken voor woningen.

Op initiatief van de vereniging Oud Enkhuizen is het tegeltableau dat in het kantoor hing gered, gerestaureerd en ongeveer op zijn oude plek weer opgehangen.

Overig Nieuws

Bekijk oude berichten in het nieuwsarchief »
Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube