Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Enkhuizen, een stad die zichzelf overleeft

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Klaas Koeman

Snouck van Loosenpark omstreeks 1910
Snouck van Loosenpark omstreeks 1910
Al op het einde van de negentiende eeuw werden er kleine complexjes gebouwd. Op de Oude Gracht en op de hoek van de Westerstraat en de Breedstraat staan bijvoorbeeld een rijtje van drie of vier woningen. Je kunt je voorstellen dat in sommige gevallen de eigenaar er zelf woonde en de rest van de huisjes verhuurde. Voor anderen was hun blokje huizen een oudedagsvoorziening.

Wat grootschaliger werd er in de buurt van de Westerkerk gebouwd. Hier waren het al aannemers (Stapel en Schild zijn namen die je regelmatig tegenkomt), die op het lege stuk land rond de kerk, de Koltermanstraat, het Klooster en de Semeinszstraat bouwden. Netjes in de stijl van het eerste decennium van de twintigste eeuw. De stijl van bouwen is sterk historiserend. Men had grote belangstelling voor de vaderlandse geschiedenis, in de gevels van de huizen herken je elementen uit de woningbouw van de Gouden Eeuw.

Sociale woningbouw


Sociale woningbouw kent een lange traditie. Al in de middeleeuwen lieten welgestelden hofjes bouwen om behoeftigen een onderkomen te bieden. In Enkhuizen zijn er maar drie hofjes: de Dirk Glasstichting op de Paktuinen, stamt oorspronkelijk uit de zeventiende eeuw. In haar testament maakte Johanna Margaretha de Vries, al in het midden van de negentiende eeuw, van haar familiehuis een 'inrichting voor weldadigheid'.

Snouck van Loosen


Een gelijksoortig initiatief namen de dames Snouck van Loosen. Het Snouck van Loosenpark en het Snouck van Loosenhuis zijn prachtige voorbeelden van sociale woningbouw uit een particulier fonds. Ze formuleerden het prachtig in hun testament wat de bedoeling was. De familie hield op met bestaan, en zij gaven als het ware geld van de familie Snouck van Loosen weer terug aan de stad. Maar toen de eerste bewoners het Snouck van Loosenpark betrokken, in 1895 - 1897 werd er gebouwd, was deze vorm van particuliere weldadigheid al achterhaalf. Sociale woningbouw werd nu door woningbouwverenigingen verzorgd, onder een steeds sterker wordende regie van de overheid.

In 1905 werd de "Stichting Verbetering Volkshuisvesting te Enkhuizen" opgericht. Al vòòr de Eerste Wereldoolorg bouwde die stichting kleine projecten in bijvoorbeeld de Ossemannetjes, de Venuslaan, de Molenweg en tussen de Kade en de Wierdijk. Later werd door deze woningbouwstichting, maar ook door de gemeente de hele Boerenhoek volgebouwd. Dit noord-westelijke gedeelte van de stad was volledig agrarisch. De zaadfirma Sluis en Groot had daar bijvoorbeeld een grote tuin. De stad had tot 1954 binnen de wallen voldoende bouwgrond om aan de woningbehoefte te voldoen. Daarna moest men uitwijken naar een gebied buiten de Vest.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube