Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

De bevrijding van Enkhuizen

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Klaas Koeman

Intocht van de bevrijders op 11 mei 1945 door de Breedstraat
Intocht van de bevrijders op 11 mei 1945 door de Breedstraat
Het duurde een week voordat de eerste Canadese militair (het was er één) door de Koepoort reed.

Het Duitse leger capituleerde op vrijdag 4 mei. Maar de bevolking van West-Nederland werd aangeraden voorzichtig te zijn met feesten. De Klaroen der Bevrijding gaf de Enkhuizers het advies op de Zuidertoren te letten. Als de vlag daar gehesen werd was het min of meer veilig. Pas in de loop van zaterdag verschenen de eerste vlaggen. Die dag tekenden de Duitsers in Wageningen ook de overgave van hun leger in Nederland. Het zou de officiële Bevrijdingsdag worden.

De Duitsers bleven het weekend nog in de stad. De ortskommandant ‘vierde’ zondagavond zijn laatste avond in Enkhuizen. Daarna vertrok hij. Enkhuizers hadden al wegtrekkende Hollandse SS’ers gezien. Waarschijnlijk hadden ze een schip bij de Zuiderdijk. Ze liepen de spoorbaan over en verdwenen.

Op die zaterdagochtend, 5 mei, was het nieuwe bewind in Enkhuizen bij één gekomen. Haspels, de verdreven burgemeester, kwam per auto weer terug. Hij werd welkom geheten door de commandant van de Binnenlandse Strijdmacht Poorta. Vlak daarna arriveerde Dokter Reitsma op het stadhuis, hij vertegenwoordigde de Landelijke Ondergrondse. Met z’n drieën vormden ze , in afwachting van de  Canadezen, het tijdelijke stadsbestuur.

Later die dag kwamen de echte Enkhuizer politiemannen in vol ornaat hun opwachting maken op het stadhuis. Het eerste wat Beekhoven en zijn  mannen deden was de foute burgemeester en zijn politiemannen arresteren.

 Ondertussen was het wachten op de bevrijders. Pas zondag trokken de geallieerde legers Zuid-Holland binnen. De volgende dag bereikten ze Utrecht en kort daarna Amsterdam.

’s Woensdag kopte de gestencilde Klaroen ‘Komen de Canadezen nog?”.  Jaloers vermeldde het blad (letterlijk, het was één blaadje) dat er in Alkmaar 60 reusachtige Canadese vrachtwagens de stad waren binnen gereden.

Vrijdag 11 mei was het dan zo ver. In twee gewone auto’s kwamen vier Nederlandse en één Canadese officier de stad in.

De Canadese officier kolonel Rheydt gaf een mooie verklaring:

“Your Welcome to us as representing the army was overwhelming. Thank you all. I hope we shall be able with hard work to deserve your thanks when we leave you after assisting you to get back to Peace Time again”.

De Klaroen der Bevrijding stencilde razendsnel een extra oplage van de verklaring van de kolonel. Voor vijf gulden kon de feestvierende Enkhuizer bevolking het historische document kopen. Het geld was bedoeld voor de Landelijke Ondergrondse.

De bevrijders bleven een paar uur in de stad. Daarna werd onder luidkeels gejuich van de Enkhuizers de terugtocht naar Hoorn weer aanvaard. Ze hadden alle vijf een presentje gekregen: een bosje paling, dat hadden ze wel verdiend.



Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube