Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Het uitbreidingsplan - Plan Noord en Plan Zuid

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Klaas Koeman

Piet Smitstraat
Piet Smitstraat
Op 27 september 1950 legde B&W de nieuwe uitbreidingsplannen voor de stad ter inzage. Kortweg kwamen die plannen hier op neer:

Ten noorden van de stad werd een woonwijk gepland, Plan Noord, die ruimte moest bieden aan 664 huizen. Het lag in de bedoeling dat de officiële naam Bloemenbuurt zou worden, maar daar is het nooit van gekomen. Er lagen op de plek van Plan Noord enkele sportvelden. Die zouden verhuizen naar de Immerhornpolder, een stuk buitendijks land.

Tussen het sportveldencomplex en het IJsselmeer was een recreatieterrein bedacht, dat zich naar het zuiden zou uitstrekken, om de begraafplaats heen. Het recreatieterrein zou eindigen ter hoogte van het Emmaplein. Op dat recreatieterrein moest een camping komen, een strand en parkeerplaatsen.

Tussen de nieuwbouwwijk en de oude vestingwal werd een stuk groen gelaten. Daar kon de jeugd zijn gang gaan. De oude vestinggracht vanaf de Oude Gouwsboom en de Noorderweg werd weer open gegraven. Niet te diep, zodat daar ’s zomers gezwommen kon worden en ’s winters geschaatst.

In het zuiden van de stad, tussen de spoorbaan en het IJsselmeer werd een industrieterrein aangelegd, fantasievol werd dit Plan Zuid genoemd.

Antarctica
Deze ambitieuze plannen werden gepresenteerd door een nieuwe burgemeester, dhr. Admiraal en twee nieuwe wethouders. Voor het eerst sinds de oorlog was er geen PvdA wethouder.

De PvdA had grote moeite met de plannen. De socialisten hadden al voor de oorlog het Kooizandplan ontwikkeld. Voor de stadsuitbreiding moest een stukje IJsselmeer ingepolderd worden, zodat er geen kostbare cultuurgrond opgeofferd hoefde te worden. Het Kooizandplan werd door de andere partijen te duur gevonden.

Ook het Westeinde is in beeld geweest. Maar Haarlem en uiteindelijk Den Haag staken daar een stokje voor. De agrarische bedrijven daar, de zaadbedrijven, werden te belangrijk gevonden.

De nieuwe wijk plan Noord zou dus ten koste gaan van cultuurgrond. De gemeente was al begonnen met het uitkopen van de verschillende zaadbedrijven. Het zou nog jaren duren voordat men alle grond in handen had. Het grote nadeel van Plan Noord, het lag zo ver van de stad, werd door de voorstanders voor lief genomen. Het duurde ook even voordat de echte Enkhuizers er gingen wonen. Antarctica of de Noordpool werd Plan Noord ook wel genoemd. Dat kwam ook omdat Plan Noord van noord naar zuid is volgebouwd. De eerste bewoners van Plan Noord woonden in de buurt van het Tulpenplein.

De Fruittuinen
Midden in de stad had de gemeente nog een groot stuk grond: de Fruittuinen. De nieuwe Mulo en de nieuwe ambachtsschool konden daar gebouwd worden, evenals een groot aantal bejaardenwoningen. Ook die bejaardenwoningen konden een belangrijke bijdrage leveren aan het oplossen van de woningnood. Elke bejaarde die zo’n woninkje betrok liet een broodnodige gezinswoning achter.

Realisatie
Plan Zuid lag aan de andere kant van het spoor, voor het gevoel van velen buiten de stad. De Kleine Put die daar lag werd alleen door een paar sportvissers gebruikt. Die kon wel gedempt worden. Verder lag het gebied vlak bij het water, het spoor en de weg naar Hoorn. En het lag ook vlak bij de nieuwe polder die er ongetwijfeld zou komen. Het plan van september 1950 is bijna volledig uitgevoerd.

In mei 1955 konden de eerste bewoners hun huizen in Plan Noord betrekken. In dat zelfde jaar kon de burgemeester bekend maken dat de Draka zich in Plan Zuid wilde vestigen. De eerste steen voor de ULO werd in 1952 gelegd. De ambachtsschool werd in 1955 geopend. De eerste bejaardenwoninkjes werden in 1958 betrokken.

De sportvelden in de Immerhornpolder en het recreatieterrein lieten wat langer op zich wachten. Pas in de jaren zestig werden die aangelegd.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube