Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Enkhuzer Kwartiertje - De man die niet bestond

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Gerhard Stavenuiter - 1 augustus 1951

’k Ew lest lezen dat ’n uutgever ’t adres van Enkuzen zel vernieuwe. Nou dot is nuttig werk, want ’t are is ol weer ’n paar jeer oud en deer ’t bij ons minse ’n “komen en gaan” is, klopt in dot adresboek olles niet meer. Vondaag ew ’k dot boek nogeris deurbladerd en bij ’t leze von ol die name denk je onwillekeurig an de tied toen elk mins ’n achternaam kreeg. Dot wos in de tied toen Napoleon boven op ’t rad van aventuur zat. Elk most ‘m ’n achternaam kieze en de ien zei: “Noem mij maar Jan van de Zee” en z’n buurman die dot toevallug oorde en ok naar ’n naam vraagd wier zei: “Dito”, en ’n aar zei: “Van ’t zelfde”. Zo iete de ien Van de Zee en de aar Dito en de darde Van ’t zelfde.
Toen olles ’n beetje op orde wos, kwam ’r ’n are moeilukheid: op ’t staduus zatte zo’n dartig jeer terug nog niet zoveul minse as nou en zo kon ’t beure dot an alle dinge niet de andacht skonk wier die ze verdiende. Deerom wier de naam Theunisz soms ok sonder z skreven en de femilie Jelles en Jerres was ien. Naamsverwisseling kwam ok veur. Zo iette minse Theunisz die feiteluk Visser moste iete en op Urk gebeurde ’t dot ’n kind dot angeven wier bij de burgelijke stand door vergissing niet de achternaam van z’n vader mar von ien van de getuige kreeg. ’n Nazaat von dot kind woont nog in Enkuze. In Lutjebroek wone in de Horn twee broers, de ien iet Zwart en de aar Swart.

Vijf en dartig jeer leeje wier ’r in Enkuze ’n jonge gebore op Nuuwjeersdag. Daags deran dee z’n vader angifte van geboorte. De ambtenaar nog vol erinderinge an de olie oliebolle die te eten od bij ’t afstarve van ’t ouwe jeer, skreef de jonge in ’t dooieregister, gelukkug od de vader ’t na afloop van de plechtugheid in de gate, aars ware de moeilukede groot weest. Wont lest gong ’r ergens in Nederland een mon trouwe, die in Enkuzen geboren was en die mon kwom bij ’t opvrege van ’t geboorte-extract tot de ontdekking dot ie nietiens bestond. Na veul spul moeite is ie toch nog in deuze maaskappij geaccepteerd. Wanneer ’n kind angeve wordt den doet de ambtenaar “op luide toon voorlezing van de geboorte-acte”. De angever moet den goed luustere, wont as ie dot niet doet en um beveurbeeld laat imponere deur de veurnaameid van de secretaris den lopt ie kans dot z’n dochter veur zeun wordt inskreven. En ok dot is alderus ‘beurd. “Nomen est omen” zoals de ouwe zeeje, zeit ier niet veul, maar olles. Wie interessante dinge over de naamgeving wil wete, mpet prebere ’t boek van de politieman Van de Brink in ande zien te krigge.

GARRUT.


Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube