Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

De huishoudschool in de jaren vijftig - twee klasgenootjes halen herinneringen op

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Bron / Auteur: Marijke Adema

De huishoudschool in de jaren vijftig - twee klasgenootjes halen herinneringen op
Jenny Messchaert en Gré Schouten-Schut waren vroeger klasgenootjes op de huishoudschool. Samen halen ze herinneringen op aan de tijd waarin zij als jonge meisjes, in de vroege jaren ’50, les kregen op de Noorder Havendijk.

Jenny en Gré waren de eerste meisjes van het gezin die naar de huishoudschool mochten. En dus waren ze hartstikke trots. “Elke ochtend liep ik vanaf mijn huis in Broekerhaven naar school op de Noorder Havendijk. Soms kwam ik een klasgenootje op de fiets tegen, bij wie ik dan achterop mocht.” De meisjes werden opgedeeld in twee klassen: Enkhuizers zaten in klas A en degenen van buiten Enkhuizen zaten in klas B.

Via Immy Heering kreeg de Kroniek deze foto van de examenklas van 1956 van de huishoudschool. Bovenste rij, van links naar rechts: Riet v.d. Vlies, Riek Edelenbosch, juf Evelein, Vonnie Hokkeling, Juf Ree, Klara Spaan, Immy Heering, Hennie Spaan, Willemie
Via Immy Heering kreeg de Kroniek deze foto van de examenklas van 1956 van de huishoudschool. Bovenste rij, van links naar rechts: Riet v.d. Vlies, Riek Edelenbosch, juf Evelein, Vonnie Hokkeling, Juf Ree, Klara Spaan, Immy Heering, Hennie Spaan, Willemie
Seksuele voorlichting
Gré herinnert zich nog dat de meisjes ’s winters met een lange broek op school mochten komen. “Maar zodra je in de gang kwam, moest de broek uit en moest je je rok aantrekken.” Jenny en Gré weten nog dat de eetzaal beneden was. “Beneden kreeg je ook kookles. Boven had je ondermeer muziek van mevrouw Gramberg en naailes.” Ze hoeven niet lang na te denken over hun lievelingslerares: dat was mevrouw Jonkman. Zij leerde hun basisvaardigheden, zoals rekenen. “Ze was een heel vooruitstrevende vrouw,” vertelt Gré, “ze was niet getrouwd en bovendien verschrikkelijk lief. Toen we eens in de klas zaten te giechelen heeft ze ons zelfs seksuele voorlichting gegeven! “Barst maar los met jullie vragen”, zei ze toen. Voor die tijd was dat natuurlijk heel bijzonder.” Veel meisjes konden ook goed opschieten met mevrouw Kingma, de directrice. “Omdat ik uit een arm gezin kwam, had mijn moeder niet altijd geld voor school. In ruil daarvoor mocht ik wel eens de kamer afstoffen van mevrouw Kingma”, vertelt Jenny.

Voor gymles moesten de meisjes naar de HBS. “Volgens onze leraar hadden de jongens last van de giechelende en gillende meisjes. Als straf moesten we in van die korte gymbroekjes teruglopen, door de stad, via de Karnemelksluis, naar de Noorder Havendijk”, vertelt Gré.

In die tijd kwam ook de rock-’n-roll muziek op. “Daar waren we helemaal weg van. We zongen de liedjes wel mee, maar we hadden geen idee wat we nou eigenlijk aan het zingen waren. Toen hebben we een keer gevraagd of we ook Engels mochten leren, maar dat ging jammer genoeg niet door.”

Voor straf in de kast
Natuurlijk haalden de meisjes wel eens kattenkwaad uit (“om mevrouw Kingma te pesten marcheerden we wel eens door de gangen”) en daar kwamen ze niet ongestraft mee weg. Ze moesten dan wel eens op de gang staan tot de les voorbij was. “Ik kreeg soms straf omdat ik een achterstand had, maar ook een keer omdat ik geen stukje stof had voor naailes, omdat mijn moeder daar geen geld voor had”, vertelt Jenny. Gré kreeg eens straf omdat ze niet mee wilde zingen bij muziekles van mevrouw Gramberg. Op een dag, rond kerst, leerden de meisjes het liedje ‘Hoe leit dit kindeke hier in de kou’. Toen Gré thuis een keer dat liedje zong, schoot dat bij haar gereformeerde moeder in het verkeerde keelgat. “Ze zei: ‘ik wil dat je nooit meer dat liedje zingt!’ Toen we later dat liedje weer moesten zingen bij muziekles hield ik mijn lippen stijf op elkaar. ‘Je gaat nu zingen of je krijg straf!’ zei mevrouw Gramberg. Toen zei ik: ‘ik ga dat liedje niet zingen, want dat mag niet van mijn moeder!’ Vervolgens heb ik de hele les in de kast voorin het klaslokaal moeten staan.”

Bonje was er bijna nooit: de meisjes van de huishoudschool konden goed met elkaar opschieten. “Als het kermis was, gingen we daar met een groep naar toe en in het weekend logeerden we wel eens bij elkaar. We hadden wel eens mot bij schoolwedstrijden, dan had je allemaal verschillende kliekjes. Dan kregen we het wel eens aan de stok met de jongens van de HBS of de meiden van de ULO, maar vechten deden we nooit”, vertelt Jenny.

“Ik heb heel veel geleerd van de huishoudschool. Wassen, koken, strijken, maar vooral naaien. Dat doe ik nog steeds heel graag,” zegt Jenny. Nog steeds komt ze wel eens oud-klasgenootjes tegen op bijvoorbeeld Lappendag. “Dan maken we altijd even een praatje met elkaar.”

Met dank aan Gré Schouten- Schut en Jenny Messchaert



Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube